زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

اهل ذمه (اصطلاحات نظامی)





اهل ذمه، اصطلاحی در فقه نظامی است و به طایفه‌هایی از اهل کتاب می‌گویند که با قبول شرایط و مقرراتی از جمله پرداخت جزیه تحت حمایت حکومت اسلامی هستند و در سرزمین‌های مسلمانان زندگی می‌کنند.


۱ - مفهوم



طایفه‌هایی از اهل کتاب را با قبول شرایط و مقرراتی از جمله پرداخت جزیه زیر چتر حمایت حکومت اسلامی و در سرزمین‌های مسلمانان زندگی می‌کنند، اهل ذمه می‌گویند.
[۱] علیزاده، عمران، فرهنگ اصطلاحات فقهی، ص۱۴.


۲ - شرایط ذمه‌




۱- پرداخت جزیه.
۲- التزام به رعایت مقررات و احکام حکومت اسلامی.
۳- عدم ایجاد کلیسا و کنیسه جدید و توسعه ندادن به کلیسای موجود.
۴- پناه ندادن به جاسوس‌های مشرکان و جاسوسی نکردن.
۵- به فتنه نینداختن مسلمانان در مسائل دینی.
۶- عدم تعرض به زنان مسلمان چه بانکاح و چه با غیر آن.
بعضی موارد دیگر نیز وجود دارد که ذکر آنها لازم نیست.


۳ - تذکر



نقض بعضی از این شروط باعث نقض قرارداد می‌شود و نقض بعضی دیگر موجب تعزیر شخص ناقض گردد.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ علیزاده، عمران، فرهنگ اصطلاحات فقهی، ص۱۴.
۲. ↑ مروارید، علی‌اصغر، ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ج۹، ص۲۴۵.    
۳. ↑ حلی، حسن بن یوسف، قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۸۱، جامعه مدرسین.    
۴. ↑ محقق حلی، جعفر بن حسن، شرایع الاسلام، ج۱، ص۲۵۱.    


۵ - منبع



• جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۲۷.    


رده‌های این صفحه : احکام ذمه | اصطلاحات نظامی | اهل ذمه




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.